Waarom doe ik wat ik doe, waar geloof ik in? Waartoe ben ik op aarde?

Mijn doel is om mensen een ervaring mee te geven die hun leven rijker en beter maakt. Dat kan door woorden, muziek, talenten te ontdekken en vooral door kinderen te helpen beter te leren.

 

Op de lagere school ging het allemaal prima met mij. Ik was, of voelde mij, de beste van de klas en ik had het reuze naar mijn zin. Ik had een zorgeloze jeugd waarin alles voor me geregeld werd en waarin mijn ouders de keuzes voor me maakten.

Op de middelbare school maakte ik een harde landing. Het leren lukte niet meer en ik kreeg opeens allerlei verwijten. Ik was lui, ongemotiveerd en ging alleen voor mijn eigen pleziertjes. Mijn ouders snapten eenvoudigweg óók niet waarom het beste jongetje van de klas opeens niet meer kon leren. Nooit vergeet ik het moment dat ik in de brugklas mijn eerste cijfer terugkreeg. Het was een proefwerk Duits.

Ik verwachtte een 8 maar had een 1! Dat is dus wat ik een harde landing noem. Mijn ouders maakten steeds ingrijpendere keuzes voor me. Jaar na jaar ging het mis. Ik ging van school naar school, van klas naar klas. Ik werd een overlever en dat ben ik eigenlijk nog steeds. Zelf kan ik moeilijk verklaren waarom het allemaal zo moeizaam ging.

Ik had grote moeite me te concentreren en grote moeite met het begrijpen van de aangeboden stof, zover is duidelijk maar wel een tikje algemeen. Sociaal ging het allemaal best goed. Hoewel ik verlegen was wist ik goed gebruik te maken van mijn gevoel voor humor en vermogen om vriendschap te sluiten. Ik werd onderzocht maar daar kwam steevast uit dat ik het wel zou moeten kunnen. Achteraf is mijn grote frustratie dat er niemand was die mij echt kon helpen, niemand die mij kon vertellen wat er nou precies mis ging. Ik had geen enkel vertrouwen meer in psychologen en leraren.

 

Dat ik zelf psycholoog geworden ben heeft onder meer te maken met het feit dat ik het anders en beter wilde gaan doen. Dat is me aardig gelukt tot nu toe. Met Fibbe SCL zetten we nu de volgende stap. In Onderwijs en Zorg vinden grote veranderingen plaats. Het Passend Onderwijs, waarbij scholen hun zorgplicht waar moeten zien te maken, en de overgang van de jeugdzorg naar de Gemeenten. Dat veroorzaakt natuurlijk onzekerheid waarbij vaak getracht wordt zo veel mogelijk bestaande gewoontes in stand te houden. Ik ben er van overtuigd dat genoemde ontwikkelingen een grote kans biedt om de dingen nu eens op een andere manier aan te pakken: Geen kinderen meer die van school naar school zwerven, minder stempels, minder medicatie en vooral geen grote logge instellingen meer die onder hun eigen overhead bezwijken. Een flexibele opzet van hulp voor kinderen waarbij onderwijs en kindzorg samen optrekken om tot een gezamenlijke aanpak te komen. Kwaliteit is er genoeg, zowel in het onderwijs als in de kindzorg, maar deze wordt in de bestaande structuur onvoldoende in dienst gesteld van resultaatgerichte en praktische ondersteuning van het kind. Kinderen komen vaak pas bij de specialisten terecht als alle andere hulp mislukt is. Fibbe SCL doet dat anders. De beste specialisten staan vooraan. Kleine problemen worden daardoor snel opgelost en de grotere problemen direct onderkend waardoor meteen de goede hulproute ingezet kan worden. We hebben een flexibel organisatie model, een heldere methodiek en fantastische mensen die onze klanten een onvergetelijke ervaring bezorgen.

We hebben er zin in!

 

Wat mezelf betreft, het is kennelijk nooit meer genoeg. Ik studeer weer, net even wat makkelijk als toen, en slagen zal ik, op mijn eigen manier.

 

Henk Fibbe